Nu de solden al weer een dikke maand voorbij zijn, moeten de koopverslaafden onder ons alweer op zoek naar de goedkoopste winkels om toch aan de drang om onze kleerkasten vol te laden met kleren die we eigenlijk niet nodig hebben, te kunnen voldoen. In Europa bestaat dan de mooie, maar toch niet zo mooie, oplossing: de Primark.

Waarom ook niet? Voor twee euro een T-shirt kunnen kopen, dat is toch waar elke man, vrouw of x van droomt? Als je je over de enorme drukte, de uniformiteit van de kleding en de rommel in de rekken kan zetten, is de Primark echt wel de place to be. Maar zelfs dan moet je jezelf de kans geven je geweten uit te schakelen, zoals verscheidene Primark-gangers waarschijnlijk doen, om even (een drietal uur ongeveer tot je je mandje volgeladen hebt, acht stuks per keer, en aan de kassa staat aan te schuiven) te vergeten hoe mensonterend die T-shirtjes van twee euro het stuk eigenlijk zijn. Ignorance is bliss, jazeker.IMG_1782.JPG

Om voor een keer eens niet in te gaan op alle verschrikkingen die te pas komen aan het maken van zo’n onwaarschijnlijk goedkope kleding (je kan dat allemaal zelf op het wereldwijdeweb opzoeken), ga ik meteen over naar wat voor mij “de betere Primark” is: de Kringloopwinkel. En ja, nu kan je zeggen: “de kringloopwinkel, daar hebben ze toch niks?”, “die
kleren zijn allemaal vies, want andere mensen hebben die gedragen”, “dat is alleen voor oude bomma’s”. En dat is allemaal soms waar, maar meestal ook niet. Zo ben ik er in geslaagd een outfit bij elkaar te rapen die ik zonder gêne op een kerstfeest droeg en ik ging ik solliciteren in kledij die tezamen ongeveer zeven euro kostte. Primark-prijzen dus.

Natuurlijk, je moet beter zoeken. Er liggen geen honderd dezelfde stuks op je te wachten en de zekerheid dat je maat er is, is soms minder dan 10 procent. Maar dat maakt het ergens ook leuker: op die manier vind je misschien een hemd dat je anders nooit zou dragen, maar dat je voor drie euro wel wil hebben, omdat het het enige in jouw maat is. Creativiteit ten top, want zo kan je weer nadenken waarmee je dat hemd kan combineren. Wie weet vind je een compleet nieuwe stijl uit. En ook: hoeveel kleren heb je eigenlijk echt nodig?

Het mooie aan de kringwinkel is dat je eigenlijk kleren redt die anders weggegooid zouden worden. Dat mag best meer in de spotlight komen. Het argument dat “daar alleen bomma-kleren hangen”, heb je trouwens volledig in de hand. Als jij je oude kleren daarheen brengt, hangen er plots weer heel stijlvolle kleren, waar je anderen enorm blij mee kan maken. Je kan jezelf dan ook weer een klopje op de schouder geven, omdat je humanitair gehandeld hebt en je ecologische voetafdruk weer verkleind is. En het mooie is, je moet niet eens wachten op de solden.

Advertisements